Bij deze ook de door de voorzitter van de Lijst Pim Fortuyn geschreven toespraak op de ALV:

De toekomst begint vandaag!
Toespraak voor de Algemene Ledenvergadering van 1 juli 2006 te Utrecht

Bert Snel

Inleiding: vreemd is het wel

Beste leden,

Het is een vreemde ervaring dat ik er vandaag niet bij kan zijn vanwege onvermijdelijke om-standigheden. Gelukkig zal mijn toespraak door Laetitia met verve worden voorgedragen.
Sinds wij op 19 februari 2005 na een korte interim-periode door de ALV als bestuur zijn ge-kozen, hebben wij niet stilgezeten. Wat betreft het feitelijk verslag van de activiteiten van het bestuur in het vorige jaar, het verslag dat is toegevoegd aan de jaarrekening 2005.
Liever heb ik het over de toekomst van de partij. Iedereen snapt waarom: de verkiezingen in 2007 voor zowel de Provinciale Staten als de Tweede Kamer en - niet te vergeten - de ‘ex-tra’ gemeenteraadsverkiezingen in november.
Als je de peilingen van NOVA en De Hond mag geloven, staan we er slecht voor. Maar de statistische betekenis van kleine percentages bij dit soort steekproeven is relatief gering en sterk van toeval afhankelijk. De uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen in maart op een klein aantal locaties vormen een betere graadmeter. Omgerekend naar het landelijk ni-veau zullen we er ongetwijfeld in slagen drie of vier zetels halen. Maar willen we dit? Elke partij heeft als doel invloed en macht te verkrijgen. Met een klein aantal zetels tel je niet mee. De gevestigde partijen hebben vijftig jaar lang een enorme machtspositie opgebouwd. Niet alleen in het openbaar bestuur en alle vertegenwoordigende lichamen, maar ook in be-langenorganisaties die gedomineerd worden door partijgebonden sleutelpersonen. Niets is zo moeilijk als het tot stand brengen van veranderingen en vernieuwingen omdat zij die be-langen hebben in het bestaande zich met hand en tand zullen verzetten. Het werk van Pim Fortuyn is nog niet af. Maar we zijn in 2007 vijf jaar verder en daarom zullen we als partij met een geactualiseerde visie op maatschappij en bestuur moeten komen
Willen we iets bereiken in 2007, dan zullen we alle zeilen bij moeten zetten en het ons niet kunnen veroorloven ingewikkelde tussenstappen te nemen en overbodige organisatievormen te bedenken. Het aantal leden is weer stijgend en we hebben voldoende organisatietalent in huis om een succesrijke campagne te voeren. Maar het is kort dag. We hebben nog maar acht en halve maand voor de Kamerverkiezingen van 15 mei 2007 en ruim twee maanden minder voor die voor de Provinciale Staten op 7 maart 2007.

De lijsttrekker
Maar dat is nog niet genoeg. De partij zal nieuw bloed moeten krijgen, met een aanspreken-de lijsttrekker, een klinkende kandidatenlijst en een visie op de toekomst die perspectief biedt aan onze achterban. Een achterban die niet alleen maar in de rechtse hoek is te vin-den. Uit onderzoek is gebleken dat de aanhang van Pim Fortuyn een veel breder spectrum van het electoraat beslaat, waaronder ook veel voormalige PvdA-aanhangers.

Wie wordt nu de lijsttrekker? Het afgelopen jaar is met een aantal mensen gesproken. Na-tuurlijk waren ze niet allemaal geschikt. Maar er hebben zich ook enkele gerenommeerde personen geïnteresseerd getoond. Mensen met een uitstekende reputatie en een zeer ge-degen staat van dienst (‘track record )’.
Dat zij interesse tonen in de Lijst Pim Fortuyn is een goed teken. Voor mensen die landelijke politieke aspiraties hebben is het moeilijk aan de bak te komen zonder geld, partij en lande-lijke bekendheid. De Lijst Pim Fortuyn kent deze tekorten niet. Dat de partij haar eerste moeilijke periode heeft overleefd en met nieuw elan de verkiezingsperiode wil ingaan, is niet zonder respons gebleven. De partij heeft enkele niet onbelangrijke ‘assets’ (pluspunten). Een enthousiaste aanhang die ervaring heeft met campagnevoeren, gezonde financiën en een uitstekend programma. Zij functioneert als een beweging die snel kan inspelen op zich voordoende mogelijkheden zonder gehinderd te worden door een verlammend bureaucra-tisch apparaat.

Terwijl partijen als de VVD, D66 en de PvdA bezig zijn om hun eigen electorale winstkansen te verkleinen, kan Lijst Pim Fortuyn ons gedegen voorbereiden op de keuze van de meest geschikte kandidaat. Het is niet verstandig te vroeg met je lijsttrekker op de proppen te ko-men, maar dit op een goed gekozen strategisch moment te doen. Uiteraard zal ook de toe-komstige lijsttrekker daar een belangrijke inbreng in hebben.

Het bestuur hoopt dat de partijleden er begrip voor zullen hebben dat, zolang de onderhan-delingen met in beeld zijnde kandidaten nog niet zijn afgerond, wij ook geen namen kunnen noemen. Alleen al omdat zij daarvoor toestemming moeten geven. En omdat er eerst over-eenstemming moet zijn over het verkiezingsprogramma. Want, beste partijgenoten, niemand zit te wachten op een inhoudsloos spelletje met poppetjes.

Het profiel van de lijsttrekker
Leiders ontstaan, die kun je niet benoemen. Het is geen functie. Over het competentieprofiel van onze toekomstige politieke leider het volgende.
Hij moet lef hebben. Lef betekent in het Hebreeuws: hart. Hij moet hart voor de zaak heb-ben. Zoveel gezag en charisma uitstralen dat hij mensen aanspreekt. Zich bewust zijn van de signalen die hij uitzendt en beschikken over een groot inlevingsvermogen in anderen. Goed kunnen improviseren, omdat je nooit weet hoe het in de politiek loopt. Hij moet breed ontwikkeld zijn en beschikken over analytisch inzicht in maatschappelijke en economische ontwikkelingen. Authentiek zijn: wat hij doet moet samenvallen met wie hij is. En: een inspi-rerende leider zijn van de toekomstige fractie. Ook moet hij zich kunnen vinden in de visie op maatschappij en politiek die ten grondslag ligt aan het partijprogramma.

Thema’s
Wat zullen de belangrijkste thema’s zijn? Naast de oude taboes: het multiculturalisme, de segregatie, de Europese schaalvergroting en de mislukte onderwijsvernieuwing, de gebrek-kige aansluiting onderwijs-arbeidsmarkt, de geringe arbeidsparticipatie van vrouwen en ou-deren zijn er nog een paar even ernstige te noemen. Zoals de stagnaties van de woning-markt, de verkeersverstopping, de mislukking van de marktwerking in de semi-publieke sec-tor het verwende studeergedrag van de huidige studentengeneratie.

Veel bekende en minder bekende commentatoren en ‘would be’ politici menen dat het vooral zal gaan om de economie. Daar zit wel iets in. Immers, veel mensen stemmen immers, zo-als de gemeenteraadsverkiezingen ook hebben laten zien, op hun portemonnee. Zeker als ze een uitkering hebben of in de ´oude´ WAO zitten. Maar er zal nooit iets verbeteren als we de mensen in de waan laten dat de staat wel voor ze blijft zorgen, maar geen oplossing bie-den voor de slechte sociaal-economische positie van grote groepen van de bevolking. Tot voor kort was de zogenaamde onderklasse nog vooral gebaseerd op uitkeringsafhankelijk-heid. Nu dreigt er een onderklasse te ontstaan op basis van uitsluiting. Ons land beschikt namelijk over een onderwijsstelsel dat een stuitend aantal drop-outs produceert, net als ove-rigens Duitsland, Frankrijk en Italië. De oorzaak? Jarenlange onvoldoende investeringen in de overgang van onderwijs naar werk.



Weg met passiviteit
Onze welzijns en welvaartsmaatschapij heeft decennialang passiviteit beloond met uitkerin-gen, ook als daar geen enkele objectieve aanleiding voor was. Generaties lang konden ook zich afwijkend gedragende gezinnen zich excuseren door de maatschappij of hun opvoeding de schuld te geven en de verantwoordelijkheid af te schuiven naar anderen. Henzelf trof geen blaam, want de maatschappij, of moet ik zeggen de deskundige professionals werk-zaam in de markt van welzijn en geluk, hebben hun individuele verantwoordelijkheid afge-pakt. Zodat zij niet meer in staat waren voor zichzelf te zorgen en zich fatsoenlijk te gedra-gen.

Regels voor communicatie
De goede bedoelingen en het morele relativisme van professionals in professionele instellin-gen hebben funeste gevolgen hebben voor allerlei ontwikkelingen in onze maatschappij.
Als professional kun je je vak nu eenmaal pas goed kunt beoefenen als je je iets gelegen laat liggen aan de eigen organisatie of de maatschappij. Inderdaad: het gaat dan om de waarde van de regels voor dit spel. Vooral de regels die de communicatie regelen. Zijn die onduidelijk of tegenstrijdig, dan kan dit leiden tot zeer schadelijke vormen van bureaucratis-me: de ontaarding van de bureaucratie en de verwording van het georganiseerd menselijk handelen. Met als gevolg een overmaat aan formalisme en miscommunicatie. Met als gevolg dat mensen er horendol van worden omdat ze steeds tegen een muur van onbegrip oplo-pen. Zonder heldere regels heeft een professional geen idee van de ruimte die hij heeft om zijn werk te doen. Die bandbreedte is alleen te bepalen als duidelijk is welke regels van toe-passing zijn. Regels die door iedereen onderschreven moeten worden.

Politici en kiezers
De houding van de politiek ten opzichte van de kiezer is nauwelijks verbeterd. Er bestaat nogal veel ergernis over politici en bestuurders die zonder blikken of blozen op grond van enkele uitzonderlijke gevallen of gebeurtenissen generaliseren en daarbij achteloos ook nog durven beweren namens een doorgaans vaag gedefinieerd deel van het volk te spreken. Zonder zich te verdiepen in datgene wat mensen werkelijk bezig houdt. De kloof bestaat nog steeds en het goede antwoord daarop is nog niet geleverd door de gevestigde partijen.
De onkritische houding van politici en bestuurders ten opzichte van ´ongeregeld´ werken van professionals niet alleen in de welzijnsindustrie, maar ook in andere complexe sociale systemen als bijvoorbeeld nutsbedrijven en grote ondernemingen, dreigt precies datgene in stand te houden waartegen wij zoveel bezwaar hebben. Mensen afhankelijk houden en beslissingen in achterkamertjes nemen.

Wat dan wel
Maar hoe moet het dan wel? Hoe voorkom je dat mensen gevangen blijven in de val van in-ertie, van de afhankelijkheid van professionals die namens de staat optreden. Mijns inziens raken we hier de kernvraag voor het fortuynisme. Anders gezegd: het gaat om een soort lak-moesproef voor de toekomst van onze partij. Als we er niet in slagen deze te omschrijven dan zijn we geen knip voor de neus waard. Die omschrijving zal in positieve termen moeten worden gegeven, want niemand is nu nog geïnteresseerd in negativiteit.

De kern is mijns inziens dat je moet uitgaan van de mensen die op onze partij hebben ge-stemd. De achterban. Dat schept verplichtingen voor onze volksvertegenwoordigers; zij moeten hun kiezers opzoeken om hun zelf ervaren problemen op te snuiven. En dat niet al-leen. Liefst ook nog de oplossingen die zij zelf al bedacht hebben. Die in de praktijk ook werken. Want dat veel mensen problemen hebben met deze maatschappij, de overheid, ambtenaren, bestuurders en allerlei voorzieningen, valt niet te ontkennen. Maar er komt nog iets bij. Je moet als volksvertegenwoordiger ook tijdens de rit veelvuldig contact houden met je kiezers om ook tijdens die periode met hen te overleggen dan wel uit te leggen wat je zoal in de politieke arena wel of niet heb kunnen bereiken. En dan zul je merken hoe creatief mensen omgaan met hun dagelijkse problemen. En welke oplossingen ook echt werken.

Het imago
De partij zal alles op alles moeten zetten om het vertrouwen van de kiezers terug te winnen. Een van de hinderpalen is het negatieve imago van de partij. Kortgeleden hebben wij advies gevraagd aan een gerenommeerd instituut over de naam van de partij. Het merk LPF werd als dood omschreven, maar de naam Fortuyn werd een nog steeds belangrijk pré genoemd. Maar in gesprekken met volksvertegenwoordigers op lokaal en provinciaal niveau hebben wij ook geluiden van mensen gehoord die juist trots zijn op de naam LPF, omdat zoals zij zeggen kiezers anders dan de media niet zozeer oordelen op grond van de naam, maar op grond van de kwaliteit van de behaalde resultaten.
Het bestuur heeft daarom besloten de leden schriftelijk te raadplegen over de wenselijkheid van een naamswijziging van de partij.
Tot de partijleden en vooral tot onze volksvertegenwoordigers zou ik willen zeggen: “vraag je niet af wat de toekomst van de partij voor jou kan betekenen, maar vraag je af wat jij voor de toekomst van de partij kunt betekenen! Klaag ook niet over hoe anderen het doen, maar kijk eerst naar hoe je het zelf doet.

De rol van de media
We schieten er ook niet veel mee op het negatieve imago geheel en alleen aan de media te wijten. Maar de media spelen wel een belangrijke rol bij het in stand houden van het nega-tieve imago. Het zal niet meteen als sneeuw in de zon verdwijnen als onze volksvertegen-woordiger prestaties leveren die het goed doen bij de achterban.
Paradoxaal genoeg lijken de media behept te zijn met de misvatting dat er over de Lijst Pim Fortuyn niets meer valt te melden als het goed gaat. Maar daar is wel iets aan te doen: zelf publicitair het initiatief nemen.
Het is ook een achterhaald excuus iets wat niet lukt op het conto van het negatieve imago bij de media te schrijven. Dat is te makkelijk. Beter is uit te gaan van de eigen kracht. ‘Blaming others’ helpt ons geen millimeter verder. Bovendien geef je dan extra voedsel aan de nei-ging van de kiezers om geen hoge pet van de politiek te hebben.
Wat ook niet bijdraagt tot de verbetering van het negatieve imago is dat volksvertegenwoor-digers zich nagenoeg uitsluitend bezig houden met de eigen kansen om in de media te sco-ren. Daarmee bevestigen zij het vooroordeel alleen bezig te zijn met de regie van de ont-plooiing van het eigen talent. In plaats te doen wat partijleden van de door hen op de lijst geplaatste kandidaten mogen verwachten: dat zij loyaal zijn aan de partij en het programma uitvoeren op basis waarvan zij gekozen zijn. Zo simpel is het.

Actuele zaken
Twee punten.
1. Dat leden van de fractie nog steeds geen lid zijn van de partij is voor ons niet accepta-bel. Het is ook bijna niet uit te leggen en kan natuurlijk niet voortduren in het licht van de naderende verkiezingen. We hebben hen laten weten dat we uiterlijk 1 augustus hom of kuit willen hebben. Zo niet dan worden zij niet betrokken bij de verdere voorbereiding van de verkiezingen in 2007 en komen niet in aanmerking voor de kieslijst.
2. De partij zoekt leden voor twee commissie i.v.m. de komende verkiezingen. Een pro-grammacommissie en een selectiecommissie (de commissie van in- en uitgeleide). Ge-kwalificeerde leden kunnen tot 15 juli zich melden bij het bestuur. Graag met een korte CV en motivering.


Slot
Ten slotte wens ik alle aanwezigen een prettige en constructieve vergadering toe.
In plaats van stil zitten te denken, is het nu tijd om over te gaan tot ‘denken en doen’.

Quote:

Dit vond ik echt de meest opvallende uitspraak op de overigens zeer netjes verlopen ALV en ik mag toch hopen dat dit niet echt een verkiezingsthema gaat worden. In mijn omgeving ken ik eigenlijk geen enkele student die een bijbaan heeft. Ik heb dan nog het geluk dat hier de kamerprijzen nog acceptabel zijn maar ik ken gevallen waar studenten hun maandelijkse studiefinanciering kwijt zijn aan de huur. Tegelijkertijd neemt de kwaliteit van het geleverde onderwijs keihard af en wordt er steeds meer flexibiliteit van de student gevraagd om de problemen bij de onderwijsinstellingen te ondervangen (en dan heb ik het nog niet eens over de belachelijk hoge belastingtarieven die we na het afstuderen mogen gaan betalen).

Ik moet dan ook altijd lachen als zo'n uitspraak van iemand komt die zelf in het verleden wel van de gulle overheidssteun gebruik heeft kunnen maken.

Inderdaad, als dit op deze manier in het verkiezingsprogramma mocht komen zullen we daar zeker protest tegen aantekenen.
Fortuyn was overigens van mening dat het goed is als studenten naast hun studie een bijbaan hebben. Ik vind dat studenten daarvoor ook de ruimte moeten krijgen.

Maar helaas zitten er wel degelijk studenten tussen die TE lui zijn... Dus dat er iets aangepast moet worden wel al snap ik ook wel dat tegenwoordig de kosten van het onderwijs niet opwegen tegen de kwaliteit. Maar daar is de LPF ook voor (verbetering van het onderwijs )

Er zitten inderdaad studenten bij de LUI zijn: sterker nog, dat zijn er veel. Uit mijn eigen directe (studenten)omgeving ken ik genoeg voorbeelden. Zo zijn er zat studenten die elke dag minstens 10uur slapen en de rest van de dag alleen maar films kijken (of huizen kraken, hehe). En dan gaan ze zeggen dat ze het druk hebben als ze een keer tentamens moeten leren...
Dit soort studenten zijn precies de studenten die klagen dat ze maar vier jaar studiefinanciering krijgen en blablabla. Mijn advies: krik dat niveau van de opleidingen drastisch omhoog. Dan vallen al die nietsnutten af en is er ook geen probleem meer met aansluiting studie/werk. Dat probleem hebben we aan onszelf te danken, omdat Nederland de luie student gecreëerd heeft...

Quote:

Die studenten zijn er inderdaad, maar de meesten werken hard. Tenminste wat ik bij mijn studie (geneeskunde) zie.
Ik herken me dan ook niet in het beeld. Ik loop op schema met mijn studie, heb een bijbaantje van 10 uur in de week, zit in de facultaire studentenraad en ben bestuurslid van de JF. Dus onder lui wil ik me niet scharen...

Quote:

Dat kan ik me zeker van Geschiedenisstudenten uit Nijmegen nou echt niet voorstellen. Vooral niet als ze ook nog eens voorzitter zijn van een PJO.